Τα καλύτερά μας χρόνια και οι υποσχέσεις

ΔΙΑΒΑΖΩ τις δηλώσεις και τις τοποθετήσεις που γίνονται τις τελευταίες ημέρες για το 2ο και 5ο δημοτικό σχολείο Ναυπλίου και συμπεραίνω ότι τελικά τα παιδιά μας δεν αξίζουν ένα καλύτερο σχολείο.
ΌΛΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ –ή σχεδόν όλοι (για να μην μπαίνω σε διαδικασία απαντήσεων και ανταπαντήσεων από και προς τους θιγόμενους) - για την προσωπική τους προβολή, μέσα από την δήθεν προσπάθεια επίλυσης ενός προβλήματος και όχι τελικά για την πραγματική επίλυσή του.
ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ δέχονται υποσχέσεις από όλες τις πλευρές, δηλαδή από υπουργεία, νομαρχιακές και δημοτικές παρατάξεις; Αποτέλεσμα υπάρχει; Φυσικά όχι, αφού άλλη μια σχολική χρονιά έφτασε στην μέση και πέραν των πανάκριβων μελετών και των υποσχέσεων δεν υπάρχει ούτε καν η δρομολόγηση επίλυσης του θέματος. Πολύ φοβάμαι δε, ότι λόγω προεκλογικής περιόδου στην τοπική αυτοδιοίκηση, το θέμα της δημιουργίας – κατασκευής ενός νέου σχολείου, θα ξαναβγεί στα προεκλογικά μπαλκόνια με αντικρουόμενες απόψεις και με ιδέες που δεν εφαρμόζονται, γιατί ακριβώς δεν είναι μελετημένες, αλλά πρόχειρες για τους μαθητές της πρώτης πρωτεύουσας που βιώνουν τα «καλύτερά τους χρόνια» σε τριτοκοσμικές συνθήκες.
ΣΚΙΑΧΤΗΚΑΝ, επειδή ανέβηκε το πανό στην Αγίου Ανδριανού και θυμήθηκαν ξαφνικά το πρόβλημα που υπάρχει; Προφανώς όχι. Αφού κατάφεραν ορισμένοι να κάμψουν τις όποιες δειλές διαμαρτυρίες εδώ και μισό χρόνο, μόλις αντέδρασαν με την ενέργεια αυτή οι γονείς, όλοι (ή σχεδόν όλοι επαναλαμβάνω, για να μην μπαίνω σε διαδικασία απαντήσεων και ανταπαντήσεων από και προς τους θιγόμενους) ανακάλυψαν ξαφνικά ότι δεν υπάρχει ικανοποιητική σχολική στέγη στο Ναύπλιο για να καλύψει τις ανάγκες του σχολικού πληθυσμού. Όπως ανακάλυψαν ενδεχομένως λάθος χειρισμούς που έγιναν εδώ και δεκαετίες!!!
ΕΙΧΑΝ ΞΕΧΑΣΕΙ το θέμα τόσον καιρό, αντί να αναλώνονται σε καθημερινή βάση για την επίλυσή του. Και τελικά άλλη μια σχολική χρονιά, θα περάσει χωρίς να έχει λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα, ώστε τον επόμενο Νοέμβριο να ξαναγίνουν κάποιες διαμαρτυρίες, χωρίς να ιδρώνει τελικά το αυτί κανενός.

Κάτι …μυρίζει στον Ανάβαλο

ΑΝΑΚΟΛΟΥΘΗ εμφανίστηκε η Νέα Δημοκρατία στο αρδευτικό έργο του Αναβάλου, όμως το ίδιο τείνει να συμβεί και με το ΠΑΣΟΚ. Όσοι φώναζαν όταν το κυβερνών κόμμα ήταν στην αντιπολίτευση, τώρα κάνουν την …πάπια.
Η ΔΕΣΜΕΥΣΗ του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και του βουλευτή Γιάννη Μανιάτη, θα καταλήξει ανακόλουθη, όπως του Κώστα Καραμανλή; Η Κατερίνα Μπατζελή, που φαίνεται ότι αγνοεί την δέσμευση του νυν πρωθυπουργού, μίλησε ξεκάθαρα. Είπε αναφερόμενη στα έργα του προγράμματος Μπαλτατζής, - τα οποία η Νέα Δημοκρατία μοίραζε όντως απλόχερα ξεπερνώντας κατά πολύ τον προϋπολογισμό -, ότι όσα δεν είναι ώριμα δεν καταγράφονται ως έργα. Ο Ανάβαλος ανήκει σε αυτή την κατηγορία των έργων. Όμως δεν είδαμε πουθενά να εξαιρείται, λόγω ακριβώς της δέσμευσης του Γιώργου Παπανδρέου.
ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ από το ΠΑΣΟΚ, δεν μιλά για την δέσμευση αυτή. Όλοι οι άλλοτε λαλίστατοι παπαγάλοι κατάπιαν την γλώσσα τους. Και έρχεται τώρα η Νέα Δημοκρατία η οποία τα …θαλάσσωσε με το συγκεκριμένο έργο, να βγαίνει από πάνω και να ξεφτιλίζει το ΠΑΣΟΚ κάνοντας τοποθετήσεις δια του νομάρχη Βασίλη Σωτηρόπουλου, και ερωτήσεις στη Βουλή μέσω του βουλευτή Γιάννη Ανδριανού, ζητώντας εξηγήσεις.
ΚΑΤΙ ΜΥΡΙΖΕΙ στον Ανάβαλο, ή απλά έπιασαν τα «συντρόφια» την καρέκλα της εξουσίας, αδιαφορώντας για τις επικρίσεις και με ραχάτι επανεξετάζουν και το συγκεκριμένο αρδευτικό έργο; Γιατί αυτή η καθυστέρηση και η ανησυχία που δημιουργείται στους αγρότες; Ποιός ωφελείται τελικά από μια νέα αναβολή, όπως φημολογείται, που θα οδηγήσει στην ολοκληρωτική καταστροφή του φράγματος και στην ξηρασία όλου του νομού;
ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ παιγνίδια πάνω σε ένα τέτοιο σημαντικό κοινωνικό έργο δεν χωρούν. Το ΠΑΣΟΚ έγινε πλέον κυβέρνηση και δεν ενδιαφέρει τον κόσμο η πολιτική που θα χαράξει έναντι των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά η παραγωγή έργου και η υλοποίηση των δεσμεύσεων για τις οποίες ψηφίστηκε. Αφού προχωρήσει έμπρακτα στην υλοποίηση ας κάνει και την πολιτική του ως κόμμα εναντίον της Ν.Δ.
ΑΛΛΩΣ ΑΣ ΠΕΙ στους πολίτες που το εμπιστεύτηκαν ότι κακώς το έπραξαν και ας επωμιστεί τις επιπτώσεις.

Σκανδαλώδης η αδιαφορία για το Κ.Ε.Κ.Υ.Κ.Αμεα

ΣΤΗΝ ΖΗΤΙΑΝΙΑ, βγήκε το Κέντρο Εκπαίδευσης Κοινωνικής Αποκατάστασης Ατόμων με Αναπηρία Κ.Ε.Κ.Υ.Κ.Αμεα Αργολίδας, για να καλύψει τις ανάγκες του. Αλλά δεν ιδρώνει το αυτί κανενός, από την πολιτική ηγεσία. Τόσο επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, όσο και τώρα επί ΠΑΣΟΚ, το Κέντρο αυτό θεωρείται παραπαίδι του υπουργείου Υγείας.
ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ το Δ.Σ. του Κέντρου να ζητιανέψει από την Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Αργολίδας, και να λάβει οικονομική ενίσχυση για την κάλυψη λειτουργικών δαπανών (!), μη βλέποντας φως από το υπουργείο και κινδυνεύοντας να κλείσει και να ερημώσει.
ΝΤΡΟΠΗ, θα πρέπει να αισθάνεται η πολιτεία και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, καθώς και οι ντόπιοι βουλευτές, για την κατάντια αυτή. Το κράτος διέθεσε πολλά χρήματα για την κατασκευή του. Έμεινε κάμποσα χρόνια άψυχο, χωρίς να προσφέρει υπηρεσίες και τελικά εγκαινιάστηκε και άρχισε να λειτουργεί τον Απρίλιο του 2002. Ποτέ όμως μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να προσφέρει ολοκληρωτικά τις υπηρεσίες που προβλέπονται στους ασθενείς. Υπολειτουργεί μονίμως σε όλους σχεδόν τους τομείς παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες των εκάστοτε διορισμένων διοικήσεών του, αφού οι πόρτες που χτυπούν παραμένουν κλειστές.
ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ κανείς ότι αυτή τη στιγμή το Κ.Ε.Κ.Υ.Κ.Αμεα, διαθέτει μόνο τέσσερα άτομα μόνιμου προσωπικού και όλοι οι υπόλοιποι και αναγκαίοι εργάζονται εκεί είτε με stage, είτε με προγραμματικές συμβάσεις, είτε με αποσπάσεις, είτε ακόμα και εθελοντικά. Ούτε καν Οργανογράμμα δεν διαθέτει το Κέντρο, με αποτέλεσμα τα έσοδα του από τα ασφαλιστικά ταμεία, να είναι μηδενικά και να περιορίζονται στην πενιχρή ετήσια κρατική επιχορήγηση. Λες και πρόκειται για κανέναν σύλλογο!!! Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το σχέδιο Οργανισμού προβλέπονται 12 θέσεις μονίμων υπαλλήλων.
Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ δεν έχει φροντίσει ούτε καν να προστατεύσει την περιουσία που ξόδεψε για να κατασκευάσει αυτό το κέντρο, αφού δεν υπάρχει ούτε συντηρητής του μηχανολογικού εξοπλισμού και των εγκαταστάσεων, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ λυπηρό να επανέλθει το Κέντρο στην απραξία και στην παρακμή, όπως φοβάται ο νυν πρόεδρός του Δ. Μπαστούνης. Πρόκειται περί τραγικής αδιαφορίας της πολιτείας, αν όχι περί σκανδαλώδους αδιαφορίας…

Δεν αρκεί απλά και μόνο η δημιουργία υδροκέφαλων Δήμων

ΜΠΟΡΕΙ να ζεσταίνει τις μηχανές για τις συνενώσεις η Κυβέρνηση και να ετοιμάζεται να προχωρήσει στις συνενώσεις των δήμων – γιατί έτσι απαιτεί, εδώ και πολλά χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση - όμως τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν, αν υπάρξει βιασύνη, θα είναι πολλά.
ΕΙΝΑΙ ΝΩΡΙΣ να προχωρήσουμε σε συνενώσεις των ΟΤΑ; Όχι, θα πει κανείς γιατί η Ελλάδα έχει ήδη καθυστερήσει πολύ για μια τέτοια κίνηση. Ναι, όμως θα αντιπαρατεθεί κάποιος άλλος βαθιά σκεπτόμενος, αφού δεν έγινε διάλογος με την κοινωνία, ενώ ο διάλογος με την υπάρχουσα αυτοδιοίκηση ξεκίνησε μεν από την προηγούμενη κυβέρνηση, χάθηκε όμως στα γρανάζια του καιροσκοπισμού και του πολιτικού κόστους και δεν ολοκληρώθηκε.
Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ του διαλόγου που είχε ξεκινήσει πριν από μερικά χρόνια πρέπει να συνεχιστεί, ώστε να μην επαναληφθεί το αποτυχημένο εγχείρημα του «Καποδίστρια Ι». Και φυσικά τα κριτήρια που πρέπει να επικρατήσουν, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι καιροσκοπικά, δηλαδή ανάλογα με την εκλογική δύναμη του κάθε κομματικού υποψήφιου δημάρχου, αλλά ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε περιοχής, ώστε μέσα από τις επερχόμενες νέες συνενώσεις να μπορέσει να αναπτυχθεί περισσότερο. Άρα είναι αδιανόητη σήμερα η συνένωση μόνο στο χάρτη, χωρίς να υπάρχει και κοινωνική συναίνεση.
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ προϋπόθεση όμως σε όλα αυτά θα πρέπει να είναι και η μεγάλη οικονομική ενίσχυση των νέων δήμων που θα δημιουργηθούν, αφού οι υπάρχοντες από την ένωση των οποίων θα προκύψουν οι καινούργιοι, έχουν προ πολλού χτυπήσει «κόκκινο» στα ταμεία τους.
ΑΝ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΝ οι συνενώσεις με ιδιαίτερη προσοχή και κυρίως αν δεν λάβουν υπόψιν τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής «δε θα γιατρέψουν, αλλά θα κόψουν το κεφάλι που πονάει», όπως έλεγε κάποιος κοινοτάρχης, αναφερόμενος στην ερήμωση των χωριών και επιρρίπτοντας τις ευθύνες στην πολιτική που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις. Επομένως μέσα από τις νέες συνενώσεις που θα έρθουν πρέπει, επιπλέον, με κάθε τρόπο να αποτραπεί η ακόμα μεγαλύτερη ερήμωση της περιφέρειας, η εγκατάλειψη της γης και η όξυνση του δημογραφικού προβλήματος. Επομένως βασικό κριτήριο της κυβέρνησης για να προχωρήσει στον νέο «Καποδίστρια», δεν πρέπει να είναι απλά η αποφυγή νέων αντιπαλοτήτων αλλά νέων εκρηκτικών προβλημάτων στην αυτοδιοίκηση.
ΠΟΛΛΟΙ Καποδιστριακοί Δήμοι έχουν παράξει σημαντικό έργο και απορροφήσει πολλά χρήματα, αλλά υπάρχουν και κραυγαλέες περιπτώσεις που δεν επετεύχθη αυτός ο στόχος. Πολλοί μεγάλοι Δήμοι ακόμα και σήμερα, τόσα πολλά χρόνια μετά τον «Καποδίστρια Ι», δεν είναι βιώσιμοι, αλλά προβληματικοί.
ΕΠΟΜΕΝΩΣ δεν αρκεί απλά και μόνο η δημιουργία υδροκέφαλων Δήμων, που θα δημιουργήσουν αντί για να λύσουν προβλήματα στους πολίτες και τη διοίκηση.

Ως πότε οι δήμοι, θα ρίχνουν τις ευθύνες στον …κακό τους τον καιρό;

ΟΥΚ ΟΛΙΓΕΣ φορές η Αργολίδα έχει πληγεί από πλημμυρικά φαινόμενα. Όμως οι εμπλεκόμενοι φορείς –μη εξαιρουμένων και των πολιτών- δεν βάζουν μυαλό. Κάθε φορά αναθεματίζουμε αυτούς που κλείνουν τα ρέματα, αυτούς που δεν φροντίζουν να ξεφράζουν τα φρεάτια στους δρόμους των πόλεων, αυτούς που δεν φροντίζουν από πριν να μην συμβούν καταστροφές. Αλλά λίγο αργότερα ως κλασικοί Ελληναράδες τα ξεχνάμε όλα. Και επανερχόμαστε για να αναθεματίσουμε προς κάθε κατεύθυνση, πλην ημών, στην επόμενη καταστροφή.
ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ για παράδειγμα, αν κατεβάσει ποτάμι το κλεισμένο ρέμα στον Λάλουκα; Τί θα γίνει, αν κατέβει ποτάμι στο κλεισμένο ρέμα της Ευαγγελίστριας, στο Ναύπλιο; Τί θα γίνει με τα κλεισμένα ρέματα στην Ερμιονίδα; «Ωραίες» οι αναπλάσεις και οι οικοδομές, αλλά πού θα πάνε τα νερά;
ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ. Τί θα γίνει με την πρώτη έντονη καταιγίδα, όταν εκατοντάδες τόνοι σκουπιδιών που είναι διάσπαρτα σε κάθε λόφο και ραχούλα του νομού, κυλήσουν και φράξουν τους χειμμάρους; Ποιός θα λογοδοτήσει για την απειλούμενη καταστροφή σε υποδομές, σε περιουσίες και –φευ- σε ανθρώπινες ζωές;
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΣΚΕΨΗ στη νομαρχία δεν πρέπει να είναι για το θεαθήναι, ούτε για την μετακύληση ευθυνών. Ο πανικός της Πολιτικής Προστασίας, που την τελευταία στιγμή και εν όψει κακοκαιρίας η οποία αναμένεται σύμφωνα με την ΕΜΥ για τα επόμενα 24ωρα, να συγκαλέσει σύσκεψη και να ζητήσει την λήψη άμεσων μέτρων από τους δήμους, δεν αρκεί.
ΟΛΑ αυτά τα μέτρα θα έπρεπε να είχαν ήδη ληφθεί και όσοι δεν τα έχουν εφαρμόσει να έχουν ήδη τιμωρηθεί. Αλλά στην Ελλάδα …ζούμε. Περιμένουμε στο …παραπέντε να τρέξουμε για να σώσουμε ό,τι μπορούμε.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ελάχιστοι – μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού – είναι οι δήμοι που φρόντισαν από πριν να λάβουν κάποια αποσπασματικά μέτρα. Και μάλιστα διαφήμισαν τις ενέργειές τους αυτές με την έκδοση πανηγυρικών δελτίων τύπου, λες και δεν είναι υποχρέωσή τους… Οι περισσότεροι στρουθοκαμιλίζουν στο πρόβλημα και ρίχνουν τις ευθύνες, αν σημειωθούν πλημμύρες, στον …κακό τους τον καιρό.

Οι σπατάλες των δήμων και ο έλεγχος που λείπει

ΥΒΡΙΔΙΚΑ μικρού κυβισμού και για λίγους, θα είναι σύντομα τα κρατικά αυτοκίνητα υπόσχεται η κυβέρνηση, για να μειώσει την σπατάλη του δημοσίου, όπως ανακοινώθηκε χθες.
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ όμως στους υπόλοιπους δημόσιους φορείς και ιδιαίτερα στην τοπική αυτοδιοίκηση; Πόσο χρηστή είναι η διαχείριση του δημόσιου χρήματος και πόσο ελέγχονται οι αιρετοί για τις σπάταλες που κάνουν; Οι δημοτικές επιχειρήσεις πώς θα εξυγιανθούν, όταν ξοδεύουν αλόγιστα και με αδιαφάνεια τους πόρους που διαθέτουν;
ΟΙ ΛΙΜΟΥΖΙΝΕΣ των υπουργών είναι το κερασάκι στην τούρτα και ένα καλό επικοινωνιακό μέτρο κατά της σπατάλης. Αρκεί όμως; Οι ΟΤΑ μπορεί να ελέγχονται τελευταία από το Ελεγκτικό Συνέδριο, όμως υπάρχουν κραυγαλέες περιπτώσεις που χαραμίζονται αλόγιστα εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να επιτυγχάνεται κανένα κοινωνικό όφελος.
ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ πρέπει να μπει στο …κόκαλο, σε κάθε επίπεδο του δημοσίου, κεντρικά αλλά και τοπικά. Γιατί μπορεί το «ψάρι να βρωμάει από το κεφάλι», όπως λέει ο σοφός λαός, όμως και η ουρά δεν …τρώγεται. Η διαφάνεια στην διαχείριση του δημόσιου χρήματος αν περιοριστεί μόνο κεντρικά σε επίπεδο υπουργείων, δεν θα επιφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αλλά μόνο μέρος αυτών.
Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ του δημόσιου χρήματος, οι προϋπολογισμοί – μπακαλόχαρτα των ΟΤΑ, η διαφθορά, η πελατειακή σπατάλη του δημόσιου κορβανά πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή.
Η ΚΑΚΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, η ακραία γραφειοκρατία, η διαφθορά και η αδιαφάνεια σε τοπικό επίπεδο είναι ανάλογη αυτής σε κεντρικό επίπεδο και το γνωρίζουν και οι …πέτρες.
Η ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ της διαφάνειας ως προς την διαχείριση των πόρων της τοπικής αυτοδιοίκησης, το νοικοκύρεμα των οικονομικών των δήμων και των δημοτικών επιχειρήσεων που δεν επιτυγχάνεται σε πολλές περιπτώσεις από τους αιρετούς, χρειάζεται την κρατική παρέμβαση, χωρίς βέβαια να χαθεί η ένοια της αυτο-διοίκησης. Είναι ευκαιρία το ξεκαθάρισμα να γίνει αυτή τη φορά σε όλα τα επίπεδα.

Οι κίνδυνοι της βαριάς νίκης του Μανιάτη

ΒΑΡΙΑ ΔΕΝ είναι μόνο η ήττα, αλλά και η νίκη καμιά φορά. Στην προκειμένη περίπτωση η νίκη του βουλευτή Αργολίδας και υφυπουργού πλέον του Περιβάλλοντος, της Ενέργειας και της Κλιματικής Αλλαγής, είναι πολύ βαριά. Γιατί αν γυρίσει ανάποδα, δεν σώζεται με τίποτα και μετατρέπεται σε μια βαριά ήττα.
Ο ΜΑΝΙΑΤΗΣ δεν εξελέγη μόνο βουλευτής με χιλιάδες σταυρούς και με την προτίμηση των μισών από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ της Αργολίδας στο πρόσωπό του. Ανέλαβε και τον πιο ευαίσθητο τομέα της κυβέρνησης, ένα καινούργιο υπουργείο που υπόσχεται πολλά και θα διαχειριστεί δισεκατομμύρια για την Πράσινη Ανάπτυξη. Έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα και για τον νομό που εξέλεξε πρώτο βουλευτή τον Μανιάτη. Έναν νομό, ο οποίος υποφέρει από τεράστια άλυτα περιβαλλοντικά προβλήματα, που έχουν επιπτώσεις στην καθημερινότητά του και στο μέλλον του, αλλά και στην επιβίωση των κατοίκων του.
ΒΑΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΙΚΗ του Μανιάτη, γιατί ο ίδιος ο βουλευτής κατά καιρούς, αλλά ακόμα και πρόσφατα στην προεκλογική περίοδο, προχώρησε σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις γι΄ αυτόν τον τόπο. Ένας βουλευτή που υπερηφανευόταν ότι γνωρίζει άριστα τις λύσεις για τα προβλήματα του Περιβάλλοντος, της Ενέργειας και της Κλιματικής Αλλαγής.
ΜΕ ΤΟ …ΝΤΟΥΦΕΚΙ θα περιμένουν στη …γωνιά τον νέο υφυπουργό φίλοι και εχθροί στο πρώτο στραβοπάτημα. Λάθη δεν επιτρέπονται. Και δεν συγχωρούνται. Μετά την πρώτη περίοδο χάριτος, ο νέος υφυπουργός θα πρέπει να παρουσιάσει συγκεκριμένο έργο με συγκεκριμένα αποτελέσματα και χρονοδιαγράμματα και για την Αργολίδα.
Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ δεν χρειάζεται ρουσφέτια. Λύσεις χρειάζεται στα τεράστια χρόνια και άλυτα προβλήματα που την υποβαθμίζουν και την αφανίζουν καθημερινά. Λύσεις – τομές σε απλά θέματα, όπως οι φορτοεκφορτώσεις χύδην στο λιμάνι του Ναυπλίου, μέχρι και σε πολύ σοβαρά θέματα, όπως τα σκουπίδια, οι εκτάσεις που αποχαρακτηρίζονται και χτίζονται, τα εργοστάσια που είναι διάσπαρτα και ρυπαίνουν γη και αέρα, τον Αργολικό κόλπο που αργοπεθαίνει από τη μόλυνση, τα νερά του Αργολικού πεδίου που εξαφανίζονται και δηλητηριάζονται, την ερημοποίηση του εδάφους που ήδη έχει ξεκινήσει.
ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ολόκληρος, έχει φορτώσει τις ελπίδες του στον νέο υφυπουργό. Ας μην τους διαψεύσει. Είναι βαριά η νίκη του Μανιάτη, ιδιαίτερα από το πόστο που ανέλαβε και πρέπει να πετύχει, γιατί η αποτυχία θα σημάνει την πολιτική του εξαφάνιση.

Ξέχασαν την Αργολίδα οι υποψήφιοι

ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ του σταυρού, που γίνεται τα τελευταία 24ωρα από τους υποψήφιους όλων των κομμάτων και ιδιαίτερα των μικρότερων, ελάχιστα ακούσαμε για την Αργολίδα. Κάθε λογής υποψήφιοι εκφωνώντας ομιλίες – καρμπόν και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις με ξύλινη παλιομοδίτικη γλώσσα, προσπάθησαν όλο αυτό το διάστημα να μας πείσουν να τους ψηφίσουμε, χωρίς να μας πουν τι συγκεκριμένα πλάνα και τι συγκεκριμένα σχέδια έχουν στο μυαλό τους για τον νομό που εκλέγονται. Και όσοι το επιχείρησαν - πλην μεμονωμένων ίσως εξαιρέσεων - δεν μας έπεισαν, γιατί τους έλλειπαν τα επιχειρήματα.
ΕΝΤΑΞΕΙ, δεν είναι ξεχωριστό κρατίδιο η Αργολίδα και σίγουρα εντάσσεται στον γενικότερο σχεδιασμό των κομμάτων, όμως υπάρχουν ιδιαιτερότητες που δεν εξαντλούνται στον Ανάβαλο, ο οποίος λόγω επικαιρότητας είχε την τιμητική του για μια ακόμα φορά και τον θυμήθηκαν σχεδόν όλοι, αν και εδώ πάλι δεν ακούσαμε κάτι καινούργιο. Και δεν είναι μόνο οι υποδομές σε δρόμους και σε φράγματα που μπορούν να φέρουν την ανάπτυξη σε έναν νομό. Ούτε βέβαια η λογική του «Μαυρογιαλούρου» που υπόσχεται προεκλογικά «γεφύρια» για να σώσει αυτόν τον τόπο και μετά επειδή δεν μπορεί, απλά δεν τα φτιάχνει.
ΛΕΙΠΕΙ ο εξειδικευμένος σχεδιασμός για την ανάπτυξη, κάτι στο οποίο μπορεί να συνδράμει και η Κοινοβουλευτική δράση των εκλεγμένων εκπροσώπων μας. Αρκεί να το θέλει και η κομματική στέγη κάτω από την οποία βρίσκονται. Γιατί αν τα περιμένουμε όλα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, μαύρο φίδι που μας έφαγε…
ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΜΕ τι συγκεκριμένα θα γίνει με τις εκατοντάδες επιχειρήσεις που κλείνουν στο Άργος και αλλού και πώς θα μείνει στον τόπο του όλος αυτός ο κόσμος. Δεν ακούσαμε τίποτα για τις άλλες επιχειρήσεις της Αργολίδας, που φεύγουν για τα Βαλκάνια, ώστε να εξασφαλίσουν φθηνά μεροκάματα. Δεν ακούσαμε τίποτα για την πείνα των ψαράδων που λόγω της μόλυνσης του Αργολικού κόλπου δεν βγάζουν ψάρια. Δεν ακούσαμε τίποτα για τους αγρότες του κάμπου, που θέλουν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Δεν ακούσαμε τίποτα ιδιαίτερο για τους μετανάστες που ζουν στην Αργολίδα. Δεν ακούσαμε τίποτα χειροπιαστό για τα σκουπίδια, για την ποιότητα της ζωής μας, για την καθημερινότητά μας. Και ακολουθεί μακρύς ο κατάλογος…
ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ βουλευτές θα έπρεπε να εξειδικεύουν το πρόγραμμα του κόμματός τους, στις ανάγκες του νομού και των κατοίκων του, κάτι όμως το οποίο δεν συνέβη. Θα έπρεπε να δώσουν «μασημένη τροφή» στον ψηφοφόρο της Αργολίδας και να του εξηγήσουν τι επιπτώσεις - θετικές ή αρνητικές - θα έχει το πρόγραμμα του κόμματός τους ιδιαίτερα σ΄ αυτόν τον τόπο. Θα έπρεπε να ασχοληθούν λίγο παραπάνω με την περιοχή που ζητούν να τους στείλει στη Βουλή.
ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΡΑΞΑΝ όμως. Ίσως γιατί δεν έχουν τις γνώσεις να το πράξουν, ίσως όμως και γιατί θέλουν να βάλουν παρωπίδες στον ψηφοφόρο και να κατευθύνουν την σκέψη του, μόνον εκεί που το Αθηνοκεντρικό κράτος επιθυμεί.

Οργή γονέων για βρώμικα σχολεία

Σε κινητοποιήσεις είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν οι γονείς των μαθητών των 1ου και 2ου Δημοτικού Σχολείου Αργους, αν δεν λυθεί άμεσα το πρόβλημα καθαριότητας που αντιμετωπίζει το συγκρότημα.
Τα δύο σχολεία συστεγάζονται και περίπου 400 παιδιά συνωστίζονται με αποτέλεσμα να είναι αυξημένες και οι ανάγκες καθαριότητας. Ωστόσο, υπάρχει μία μόνο καθαρίστρια η οποία μάλιστα παρέχει τις υπηρεσίες της μετά το πέρας του διδακτικού ωραρίου.
Σύμφωνα με έγγραφο του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων προς τον Δήμο Αργους και όλους τους αρμοδίους, «η απαράδεκτη αυτή κατάσταση αφενός αναιρεί την εφαρμογή των προληπτικών μέτρων κατά της νέας γρίπης και αφετέρου εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους για την υγεία μαθητών και διδασκόντων».
Οπως υποστηρίζουν οι γονείς, υπό τις σημερινές συνθήκες καθαριότητος των χώρων του σχολείου, δεν διασφαλίζονται ούτε οι στοιχειώδεις όροι υγιεινής για τα παιδιά.
Ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων ζητά είτε την πρόσληψη μόνιμης καθαρίστριας με πλήρες ωράριο εργασίας είτε την απόσπαση μόνιμης καθαρίστριας από άλλο σχολείο, ώστε να καθαρίζονται οι χώροι κοινής χρήσης του σχολικού συγκροτήματος κατά τη διάρκεια του διδακτικού ωραρίου.

Πόση εμπιστοσύνη πρέπει να έχουμε στους πολιτικούς μας;

«Η ΚΡΙΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα είναι βαθιά επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας», είχε πει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, στην ομιλία του για την 35η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας.
ΤΑ ΛΟΓΙΑ αυτά, επίκαιρα όσο ποτέ, θα πρέπει να σκεφθεί ο κάθε ψηφοφόρος πριν πάει στις κάλπες. Δυστυχώς, δεν έχει αλλάξει κάτι από τότε και οι ίδιες παλαιοκομματικές μέθοδοι εφαρμόζονται κυρίως από τους υποψήφιους βουλευτές, που κάνουν αυτές τις ημέρες συλλογή ψήφων, σε έναν εσωκομματικό και αλλά και εξωκομματικό πόλεμο του σταυρού, στην ύπαιθρο.
ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ όμως του ψηφοφόρου που έχει εγκλωβιστεί στις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, γίνονται όλα αυτά. Γι΄ αυτό δεν φαντάζει παράξενο σε όσους είναι εγκλωβισμένοι, όταν βλέπουν τις ιδεολογίες να πηγαίνουν …περίπατο, μπροστά στο προσωπικό συμφέρον και στην προσδοκία ιδίου οφέλους αν φανερά στηρίξουν τον ένα ή τον άλλο υποψήφιο, ακόμα και αν αυτός βρίσκεται στον εκ διαμέτρου αντίθετο πολιτικό χώρο από αυτόν που ασπάζονταν λίγα χρόνια πριν. Γιατί δεν είναι μόνο οι αναποφάσιστοι – αδιάφοροι που κρίνουν κάθε φορά το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά και οι αναποφάσιστοι – συμφεροντολόγοι που ακολουθούν το ρεύμα για να είναι με τους δυνατούς της κάθε εκλογικής αναμέτρησης.
«ΑΥΤΗ Η ΚΡΙΣΗ είναι βαθιά. Όχι μόνο γιατί κάποιοι εκπρόσωποι του λαού χρησιμοποιούν την πολιτική, ως εφαλτήριο για τρυφηλή ζωή. Ούτε επειδή διαχρονικές παθογένειες στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης παραμένουν ζωντανές. Η κρίση είναι βαθιά κυρίως επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας: Κάθε είδους διευκολύνσεις και πελατειακές συμπεριφορές έχουν νομιμοποιηθεί ηθικά, ενώ η επιτυχία αντιμετωπίζεται συχνά ως εξαιρετική ικανότητα ακόμη και αν επήλθε με όρους αναξιοκρατίας». Τα επίκαιρα λόγια του Κάρολου Παπούλια, είναι σοφά και βγαίνουν μέσα από την πραγματικότητα, που στρουθοκαμιλίζουμε και δεν την βλέπουμε.
ΖΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ μίας εποχής; Φοβάμαι πως όχι, αφού η ιστορία επαναλαμβάνεται.